Zwiększenie efektywności biologicznego umacniania ziemnych budowli piętrzących wodę
Jan Szumiec, Danuta Augustyn, Leon A. Stanny, Benon Samol

Streszczenie. Porównano przeciwerozyjną przydatność do biologicznego umacniania grobli stawowych czterech mieszanek traw, życicy trwałej oraz samoistnie ukształtowanej szaty roślinnej. Oceniono również skutki szeregu zabiegów agrotechnicznych. Badane mieszanki, zwłaszcza zawierające koniczynę białą, wykazały dobre właściwości przeciwerozyjne, wyższe w większości ocen od monokultury życicy trwałej i istotnie wyższe od samoistnej szaty roślinnej. Zarówno siew po uprawie grobli, jak i podsiew zdegenerowanej szaty roślinnej grobli wykazały dobrą skuteczność. Po podsiewie nie nastąpił rozwój koniczyny białej. Zastosowanie absorbentu wilgoci nie zwiększyło wilgotności gleby i nie poprawiło rozwoju traw. Korzystnym zabiegiem pielęgnacyjnym okazało się jednorazowe koszenie po wykłoszeniu się traw. Na poletkach niekoszonych najlepszy stan roślin stwierdzono na poletkach obsianych mieszankami z koniczyną białą.

Słowa kluczowe: stawy, biologiczne umacnianie grobli, przeciwerozyjne mieszanki traw